Όπου κι αν πάς...Βασιλιάς!

Από μικρός ήμουν με την Μπαρσελόνα αλλά πάντα παραδεχόμουν ένα πράγμα: Οι galacticos της Ρεάλ ήταν μια ομάδα που χαιρόσουν να τη βλέπεις. Ήταν σαφώς ανώτερη από τη σημερινή και παρόλο που χρειάστηκαν πολλά χρήματα για να δημιουργηθεί, δεν την ένιωσα ποτέ ως "ομάδα των χρημάτων" όπως τη <<καινούργια>>. Αυτό γιατί δεν ήρθαν όλοι οι αστέρες μέσα σε ένα καλοκαίρι. Χτίστηκε σιγα σιγά.Ο Ραούλ ήταν εκεί από τις ακαδημίες,ο Κασίγιας το ίδιο και ο Ρομπέρτο Κάρλος ένιωθες πως ήταν εκεί από πάντα. Η μαγεία όμω δεν τελείωνε εκεί.
Κάθε χρόνο ερχόταν κι ένας! Το 2000 ήταν ο Λουίς Φίγκο που ακόμα τον βρίζουν στη Καταλωνία, το 2001 ήταν ο ένας και μοναδικός Ζινεντίν Ζιντάν, το 2002 το <<φαινόμενο>> Ρονάλντο "προσγειώθηκε" στη Μαδρίτη και ένα χρόνο αργότερα, ο άνθρωπος με την "τηλεκατευθυνόμενη" μπαλιά, ο Άγγλος Ντέιβιντ Μπέκαμ ήρθε για να ολοκληρώσει την επίθεση φωτιά της "βασίλησσας"!

    Όλοι τους ήταν εξαιρετικοί.Κέρδισαν το πρωτάθλημα τις σεζόν 2000–01 και 2002–03 αλλά και το Champions league το  2001–02 με τον Ρομπέρτο Κάρλος να σερβίρει και το <<Ζιζού>> να εκτελεί ένα πανέμορφο γκόλ στο τελικό.

    Η μαγεία δεν χτίστηκε με λεφτά...
    Η Ρεάλ όμως δεν περίμενε τον Γάλλο και τη παρέα του για να χτίσει τη νέα αυτοκρατορία της. Έχοντας τον ασταμάτητο γκολτζή της μπροστά,τον Ραούν Γκονζάλεζ Μπλάνκο, είχε προλάβει να κατακτήσει ήδη δύο Champions league το 1998 και το 2000. Ο άνθρωπος που για χρόνια πανηγύριζε όλα τα γκόλ του φιλώντας τη βέρα του. Και δεν ήταν λίγα. Συνολικά κάρφωσε τα αντίπαλα δίχτυα 322 φορές στις 729 φορές που μπήκε στο γήπεδο με τη φανέλα των Μαδριλένων. Ρεκόρ συμμετοχών και γκόλ από τον πιο ολοκληρωμένο φορ της γενιάς του.

    Στην εθνική...
    Ρεκόρ γκόλ έχει και με την εθνική του όμως. Έχει πετύχει 44 με τον Νταβίντ Βίγια να έχει 43 και να τον απειλεί. 102 οι συμμετοχές του με το εθνόσημο στο στήθος με ένα μεγάλο "αλλά" να αιωρείται γύρω από το κεφάλαιο εθνική...

    Στις κακιές του..
    Τα τελευταία χρόνια οι εμφανίσεις δεν ήταν αντάξιες του παρελθόντος με αποτέλεσμα να μην του δοθεί η ευκαιρία να βρεθεί στο Euro 2008 και στο Μουντιάλ 2010 και να κατακτήσει τα τρόπαια μαζί με την εθνική του. Αντί αυτού προτιμήθηκαν παίκτες αμφιβόλου ποδοσφαιρικής αξίας. Ο κυριολεκτικά ΆΜΠΑΛΟΣ Γκουίθκα είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα.

    Όπου κι αν πας...
    Σε όποια ομάδα και να συνεχίσει την καριέρα του, για όλους εμάς που τον έχουμε δεί να παίζει μπάλα, θα είναι πάντα  ΤΕΡΑΣΤΙΟΣ ΠΑΙΚΤΗΣ! Όχι μόνο για τα γκόλ που πέτυχε και για τα τρόπαια που κατέκτησε αλλά και για δύο ακόμα λόγους.

    Γιατί στα 15 χρόνια που παίζει επαγγελματικά ποδόσφαιρο δεν έχει πάρει ποτέ κόκκινη κάρτα αποδεικνύοντας ότι δεν υπήρξε ποτέ "βρώμικος" παίκτης. Και δεύτερον γιατί φεύγει σαν Κύριος από τη Ρεάλ, παρόλο που το 2008 του έγινε μαζί με τον Κασίγιας "συμβόλαιο ζωής" με τη "βασίλλησα" σύμφωνα με το οποίο το συμβόλαιο τους θα ανανεώνεται κάθε χρόνο αυτόματα αρκεί να παίζουν τουλάχιστον 30 παιχνίδια τη σεζόν. Φέτος έπαιξε 30 μόνο στο πρωτάθλημα αλλά δεν στάθηκε εκεί.
    Καλή συνέχεια Ραούλ και να σκοράρεις πάντα ασταμάτητα....